تلسکوپ فضایی جیمز وب

ستاره شناسان برای نخستین بار با استفاده از تلسکوپ جیمزوب به طور مستقیم سطح سیاره ای خارج از منظومه شمسی را تحلیل کردند.

پژوهشگران الگوریتم هوش مصنوعی جدیدی ساخته‌اند که می‌تواند تصاویر تلسکوپ‌های زمینی را که به دلیل عبور از جَو تار شده‌اند، پاکسازی کند و وضوح آن‌ها را تا سطح تصاویر تلسکوپ‌های فضایی افزایش دهد. این فناوری که قبلاً برای پردازش داده‌های تلسکوپ جیمز وب استفاده شده بود، اکنون به کمک تلسکوپ جدید «ورا روبین» در شیلی می‌آید.

ستاره‌شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب سیاره‌ بیگانه‌ای را بررسی کرده‌اند که می‌تواند به تعریف خط جداکننده سیارات و ستارگان کمک کند؛ این سیاره فراخورشیدی عجیب «29 Cygni b» نام دارد و یک غول گازی با حدود ۱۵ برابر جرم سیاره مشتری است.

سیاره اورانوس مکان عجیبی است. نه تنها هر ۸۴.۳ سال زمینی یک بار به دور خورشید می‌چرخد، بلکه مجموعه‌ای باریک از حلقه‌ها نیز دارد که در برخی نقاط توسط قمرهای کوچک و عجیب در جای خود نگه داشته شده‌اند. دو مورد از این حلقه‌ها، یعنی حلقه‌های μ (مو) و ν (نو)، بسیار کم‌نور هستند، به همین دلیل مطالعه آن‌ها دشوار است.

تلسکوپ فضایی نسل بعدی ناسا که به اختصار Roman نامیده می‌شود، قرار است در اواخر سال جاری میلادی زمین را ترک کند.

اخترشناسان با استفاده از داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب، سیاره‌ای به نام «انایپوشا» را کشف کرده‌اند که با ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد خود، دسته‌بندی‌های سنتی سیارات فراخورشیدی را به چالش کشیده است.

مشاهدات جدید تلسکوپ جیمز وب نشان می‌دهد که دو سیاره نزدیک به ستاره TRAPPIST-۱ هیچ جوی ندارند و امکان حیات بر روی آنها عملاً غیرممکن است.

تلسکوپ فضایی جیمز وب، معمای یک دهه‌ایِ تغییر چرخش زحل را حل کرد.

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ جیمز وب و ALMA حدود ۷۰ کهکشان پر گرد و غبار ستاره ساز را در مرز کیهان ردیابی کردند.

یک سیاه‌چاله می‌تواند در حدود ۱۰۰ برابر بیش از یک ستاره با همان جرم، انرژی قابل استخراج در خود داشته باشد. اگر ۲ سیاه‌چاله با یکدیگر ادغام شوند، بخش بزرگی از این انرژی عظیم می‌تواند تنها طی چند ثانیه آزاد شود.

در سراسر جهان، نیروهایی نهفته وجود دارند که اغلب دیده نمی‌شوند، اما طراحی عظیم کیهان را رقم می‌زنند. به‌عنوان مثال، در قلب تقریباً هر کهکشان، یک سیاه‌چاله فوق‌پرجرم قرار دارد. این تنها یک خلأ کیهانی ساده نیست، بلکه یک موتور قدرتمند است.

دانشمندان می‌گویند کشف MoM-z۱۴ و سایر کهکشان‌های درخشان اولیه، شکاف بزرگی بین پیش‌بینی‌های نظری و مشاهدات واقعی ایجاد کرده و سوالات جدیدی درباره نحوه شکل‌گیری سریع ستاره‌ها و کهکشان‌ها در جهان اولیه به وجود آورده است.

ماده تاریک یکی از بزرگترین اسرار فیزیک است. حالا اما دانشمندان موفق شده‌اند این ماده نامرئی را با جزئیاتی بی‌سابقه نقشه‌برداری کنند.

تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا تصاویری بی‌سابقه در نزدیک محدوده فروسرخ از سحابی هلیکس ثبت کرده است. این تصاویر ساختارهای پیچیده‌ای از گاز و غبار را در دوره مرگ تدریجی و فروپاشی یک ستاره نشان می‌دهند. سحابی هلیکس که در فاصله‌ای حدود ۶۵۰ سال نوری از زمین قرار دارد، با فرآیندهای شکل‌گیری پیچیده‌اش، درک دانشمندان از تحول ستاره‌ای و چگونگی شکل‌گیری غبار کیهانی را به شکل قابل توجهی افزایش می‌دهد.

تلسکوپ فضایی «جیمز وب» جدیدترین تصویر از «سحابی مارپیچ» که به «چشم خدا» مشهور است را با جزئیاتی بی‌سابقه و خیره‌کننده به نمایش گذاشته است. این نزدیک‌ترین نگاه ما به گره‌های دنباله‌دارمانند این سحابی است.