گزارش منتشرشده درباره توان موشکی ایران، توجهها را به توسعه نسل جدید موشکهای سوخت جامد و فناوریهای کاهش آشکارسازی جلب کرده است. این روند در ادامه مسیری قرار میگیرد که ایران طی سالهای گذشته برای توسعه موشکهای سریعتر و آمادهبهپرتابتر دنبال کرده است.
یکی از مهمترین مزیتهای موشکهای سوخت جامد، آمادگی سریعتر برای شلیک در مقایسه با بسیاری از سامانههای سوخت مایع است. موشکهایی مانند خیبرشکن نیز از همین فناوری استفاده میکنند و در منابع مختلف بهعنوان بخشی از نسل جدید موشکهای بالستیک ایران معرفی شدهاند.
در این میان، بحث پنهانکار یا کاهش سطح مقطع راداری اهمیت ویژهای دارد. هدف از چنین طراحیهایی افزایش دشواری شناسایی و رهگیری موشک است؛ با این حال، میزان واقعی برخورداری یک موشک مشخص از قابلیتهای پنهانکاری باید بر اساس اطلاعات رسمی و فنی قابلاعتماد ارزیابی شود و نمیتوان صرفاً از روی تصاویر یا ادعاهای رسانهای درباره آن نتیجهگیری کرد.
موشکهای سوخت جامد ایران در سالهای گذشته نیز پیشرفت قابلتوجهی داشتهاند. برای نمونه، خیبرشکن بهعنوان یک موشک بالستیک میانبرد سوخت جامد معرفی شده و منابع مختلف برد آن را حدود ۱۴۵۰ کیلومتر اعلام کردهاند.
سجیل نیز از شناختهشدهترین موشکهای سوخت جامد ایران محسوب میشود. این موشک نخستینبار در سال ۱۳۸۷ رونمایی شد و در گزارشهای منتشرشده، برد آن حدود ۲۰۰۰ کیلومتر عنوان شده است.
بیشتر بخوانید: خرمشهر-۴ ؛ نمادی از اقتدار موشکی ایران
در مجموع، حرکت به سمت سوخت جامد، کاهش زمان آمادهسازی، افزایش تحرک و بهبود قابلیت عبور از سامانههای دفاع موشکی بخش مهمی از روند توسعه موشکهای بالستیک ایران را تشکیل میدهد. البته درباره جزئیات دقیق فناوریهای جدید و میزان واقعی پنهانکاری آنها، اطلاعات عمومی محدودی وجود دارد و بسیاری از جزئیات همچنان تأیید مستقل نشدهاند.
اطلاع از آخرین فناوریها در این زمینه
#برای دنبالکردن آخرین اخبار فناوری، هوافضا، تجهیزات نظامی، خودرو و تحولات علمی، کانال تلگرام گیزمکس را دنبال کنید و مهمترین اخبار روز را سریع و خلاصه بخوانید.
