تلویزیونهای هوشمند امروزی فقط برای پخش فیلم و شبکههای تلویزیونی ساخته نشدهاند؛ بخشی از آنها میتوانند با استفاده از فناوری Automatic Content Recognition یا ACR محتوایی را که روی صفحه پخش میشود تشخیص دهند و اطلاعاتی درباره الگوی تماشای کاربر جمعآوری کنند. بررسی جدید RTINGS روی چند تلویزیون از برندهای مطرح نشان داده که این ارتباطات دادهای در برخی مدلها قابل مشاهده است.
ACR میتواند برای تشخیص محتوای در حال پخش از منابع مختلف استفاده شود و در برخی محصولات، اطلاعاتی مانند برنامههای دیدهشده، مدت تماشا یا مشخصات دستگاه در این فرایند دخیل است. سامسونگ نیز بهطور رسمی اعلام کرده که ACR در تلویزیونهایش، در صورت فعالسازی، میتواند تاریخچه تماشا و شناسههایی مانند IP را پردازش کند.
موضوع فقط یک برند خاص نیست. برای نمونه، Vizio در سیاست حریم خصوصی فعلی خود توضیح میدهد که فناوری ACR میتواند محتوای ویدئویی و صوتی، تبلیغات، دستگاههای متصل و حتی برخی فعالیتهای سرویسها و اپلیکیشنهای متصل به تلویزیون را در قالب «Viewing Data» پردازش کند.
البته فعال بودن این قابلیت به معنی ضبط مداوم تصویر یا صدای شما نیست. LG نیز در توضیحات رسمی جدید خود تأکید کرده که ACR از اثر انگشت صوتی برای شناسایی محتوا استفاده میکند و قرار نیست تصویر صفحه یا فایل ویدئویی را ضبط کند. این شرکت همچنین میگوید ACR و تبلیغات مبتنی بر علایق، قابلیتهای اختیاری هستند و کاربر میتواند آنها را غیرفعال کند.
با این حال، مسئله ردیابی تلویزیونهای هوشمند سابقه طولانی دارد. کمیسیون تجارت فدرال آمریکا در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد Vizio برای جمعآوری تاریخچه تماشای کاربران در ۱۱ میلیون تلویزیون بدون رضایت کافی، با پرداخت ۲.۲ میلیون دلار موافقت کرده است.
نتیجه برای کاربر: اگر تلویزیون هوشمند دارید، بد نیست بخش Privacy یا Viewing Information را در تنظیمات بررسی کنید. خاموش کردن ACR میتواند یکی از لایههای جمعآوری اطلاعات تماشای شما را کاهش دهد، هرچند اپلیکیشنهایی مانند سرویسهای استریم ممکن است همچنان دادههای مربوط به استفاده خودشان را جداگانه جمعآوری کنند.
