یک فراتحلیل گسترده روی هزاران داوطلب نشان داد که مصرف اُمگا ۳ (مکمل یا رژیم غذایی) پرخاشگری را به طور متوسط ۲۸ درصد کاهش میدهد. اُمگا ۳ با تاثیر بر ساختار سلولهای عصبی و انتقال پیامهای شیمیایی در مغز، به کنترل هیجانات، کاهش تکانشگری و تعدیل رفتارهای تهاجمی کمک میکند. پژوهشگران تاکید میکنند که این ماده مغذی جایگزین رواندرمانی نیست، اما میتواند به عنوان مکملی کمهزینه در کنار سایر روشها، به کاهش خشونت در سطوح فردی و اجتماعی کمک کند.
گروهی از پژوهشگران با تحلیل دادههای یک فراتحلیل گسترده دریافتند که مصرف مکملهای حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ میتواند سطح پرخاشگری را بهطور متوسط حدود ۲۸ درصد کاهش دهد. این بررسی که بر پایه نتایج چندین کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده انجام شده است، نشان میدهد که تأثیر اُمگا ۳ در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در گروههای مختلف سنی و در محیطهای گوناگون (از جامعه و کلینیک تا محیطهای مرتبط با نظام کیفری) مشاهده شده است.
به نقل از mednews، در این مطالعه، پژوهشگران روی دادههای هزاران داوطلب از کشورهای مختلف کار کردند که در آنها اثر مکملهای اُمگا ۳ بر رفتارهای پرخاشگرانه با گروههای کنترل مقایسه شده بود. نتایج نشان داد افرادی که اُمگا ۳ دریافت کرده بودند، چه در قالب کپسولهای مکمل و چه از طریق رژیم غذایی غنی از این اسیدهای چرب، در مقایسه با افرادی که دارونما (پلاسیبو) گرفته بودند، سطوح پایینتری از پرخاشگری (بهویژه در گزارشهای خوداظهاری) نشان دادند.
به گفته پژوهشگران، اُمگا ۳ نقش مهمی در عملکرد سالم مغز و تنظیم احساسات ایفا میکند، زیرا این اسیدهای چرب در ساختار غشای سلولهای عصبی و در فرآیند انتقال سیگنالهای شیمیایی در مغز دخیل هستند. کمبود اُمگا ۳ میتواند با اختلال در این فرآیندها، زمینه را برای ناپایداری هیجانی، تکانشگری و رفتارهای تهاجمیتر فراهم کند؛ در حالی که تأمین کافی آن، به نوعی به تعادل بهتر سیستم عصبی و کنترل قویتر بر واکنشهای هیجانی کمک میکند.
نتایج این تحقیق نشان میدهد که کاهش پرخاشگری با اُمگا ۳ محدود به یک نوع خاص از خشونت نیست و هم پرخاشگری واکنشی (خشم و خشونت آنی در پاسخ به تحریک) و هم پرخاشگری کنشی و برنامهریزیشده را دربر میگیرد. همین گستره تأثیر باعث شده متخصصان به امکان استفاده از اُمگا ۳ بهعنوان مکملی کمهزینه، نسبتاً ایمن و در دسترس برای کمک به کاهش خشونت در گروههای مختلف (از کودکان و نوجوانان تا بزرگسالان) امیدوار شوند.
با این حال، دانشمندان تأکید میکنند که هرچند اثر اُمگا ۳ قابلتوجه است، اما بهتنهایی جایگزین مداخلات روانشناختی و اجتماعی مانند رواندرمانی، آموزش مهارتهای کنترل خشم و اصلاح محیطهای پرخطر نمیشود. آنها پیشنهاد میکنند که ترکیب مداخلات تغذیهای مبتنی بر اُمگا ۳ با روشهایی مانند درمان شناختی ـ رفتاری، میتواند رویکردی چندوجهی و کارآمدتر برای کاهش پرخاشگری و خشونت در سطح فردی و اجتماعی به وجود آورد.
