بازیهایی که با شعار «رایگان بازی کن» منتشر میشوند، ممکن است هزینه پنهانی داشته باشند. یک پژوهش جدید نشان میدهد بخش کوچکی از بازیکنان بازیهای رایگان، سهم بزرگی از درآمد این صنعت را تأمین میکنند و برخی از آنها مبالغ بسیار بیشتری از کاربران عادی برای خریدهای داخل بازی پرداخت میکنند.
محققان در این مطالعه که در نشریه Frontiers in Public Health منتشر شده، رفتار هزینهکرد بیش از ۲۳۰۰ نوجوان ۱۰ تا ۱۹ ساله را بررسی کردند. نتایج نشان داد تنها ۱۰ درصد از بازیکنان پرهزینه، حدود ۶۱.۴ درصد از کل هزینههای داخل بازی را پرداخت کردهاند.
مشکل اصلی فقط پرداخت پول برای آیتمهای دیجیتال نیست؛ بلکه مدل درآمدی بسیاری از بازیهای رایگان بر خریدهای کوچک اما تکرارشونده، ارزهای مجازی، بستههای ویژه، اسکینها، ارتقای سریعتر و رویدادهای محدود زمانی استوار شده است. همین خریدهای به ظاهر کمهزینه میتوانند در طول زمان رقمهای قابل توجهی ایجاد کنند.
پژوهشگران همچنین دریافتند بازیکنانی که بیشترین هزینه را انجام میدهند، نشانههای بیشتری از مشکلات مرتبط با بازی بیش از حد یا رفتارهای مشابه قمار نشان میدهند. البته این مطالعه ثابت نمیکند که خریدهای داخل بازی مستقیماً باعث چنین مشکلاتی میشوند، اما ارتباط میان هزینههای بالا و رفتارهای پرخطر را نشان میدهد.
یکی از نکات جالب این تحقیق این است که بازیکنان پرهزینه لزوماً از خانوادههای ثروتمند نیستند. بررسیها نشان داد سطح اقتصادی خانواده به تنهایی نمیتواند توضیح دهد چه کسی تبدیل به یک خریدار سنگین در بازیها میشود.
بیشتر بخوانید: بازیهای رایگان PS Plus برای سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام شدند؛ ۴ بازی برای PS5 و PS4
کارشناسان معتقدند صنعت بازیهای رایگان برای محافظت از کاربران، بهخصوص نوجوانان، باید شفافیت بیشتری درباره هزینهها، محدودیتهای خرید و روشهای ترغیب کاربران به پرداخت پول ایجاد کند. این بحث در سالهای اخیر با افزایش استفاده از سیستمهایی مانند جعبههای شانسی (Loot Box) و خریدهای درونبرنامهای جدیتر شده است.
با رشد بازیهای موبایلی و آنلاین، مدل «رایگان شروع کن، داخل بازی هزینه کن» به یکی از مهمترین روشهای درآمدزایی شرکتهای بازیسازی تبدیل شده است. این پژوهش نشان میدهد پشت ظاهر رایگان بسیاری از بازیها، اقتصادی چند میلیارد دلاری وجود دارد که بخش مهمی از آن توسط گروه کوچکی از کاربران تأمین میشود.