استراتژی «بخر، قرض بگیر، بمیر» سالهاست به یکی از بحثبرانگیزترین روشهای مدیریت ثروت در آمریکا تبدیل شده است. گزارش تازه روزنامه فیگارو نشان میدهد میلیاردرهایی مانند جف بزوس چگونه با استفاده از این سازوکار، بدون فروش سهام و پرداخت مالیات بر سود سرمایه، نقدینگی مورد نیاز خود را تأمین میکنند. این روش اکنون بار دیگر بحث اصلاح قوانین مالیاتی ایالات متحده را داغ کرده است.
روزنامه فرانسوی «فیگارو» در گزارشی به بررسی شیوهای پرداخته است که بسیاری از میلیاردرهای آمریکایی از طریق آن هزینههای زندگی خود را تأمین میکنند؛ روشی که در ادبیات مالی با عبارت «بخر، قرض بگیر، بمیر» (Buy, Borrow, Die) شناخته میشود و سالهاست به یکی از موضوعات بحثبرانگیز نظام مالیاتی ایالات متحده تبدیل شده است.
بر اساس این گزارش، جف بزوس، بنیانگذار آمازون، از نظر حقوق دریافتی یکی از کمدرآمدترین مدیران این شرکت محسوب میشود. طبق آخرین گزارشهای نظارتی آمازون، حقوق سالانه او در سال ۲۰۲۵ برابر با ۸۱ هزار و ۸۴۰ دلار بوده؛ رقمی که از سال ۱۹۹۸ تاکنون تغییری نکرده و حتی از درآمد بسیاری از مهندسان باسابقه نرمافزار در استارتاپهای سیلیکونولی نیز کمتر است.
در عین حال، بزوس همچنان مالک حدود ۹ درصد از سهام آمازون است؛ داراییای که ارزش آن اکنون به حدود ۲۵۰ میلیارد دلار میرسد. با این حال، از آنجا که آمازون سود نقدی میان سهامداران توزیع نمیکند و درآمد خود را مجدداً در کسبوکار سرمایهگذاری میکند، این سهام درآمد مستقیمی برای او ایجاد نمیکند.
اما پرسش اصلی اینجاست که فردی با چنین درآمد رسمی محدودی چگونه هزینههای سبک زندگی یک میلیاردر را تأمین میکند؟ پاسخ، همان راهبرد مشهور «بخر، قرض بگیر، بمیر» است؛ روشی که به گفته کارشناسان مالیاتی، بسیاری از مدیران ارشد شرکتهای بزرگ آمریکایی از آن بهره میبرند.
سوفی دِ کارن-کارناوالت، شریک مؤسسه SVZ و متخصص امور مالیاتی، معتقد است فاصله چشمگیر میان حقوق رسمی و میزان ثروت میلیاردرهای آمریکایی، نتیجه ساختار خاص نظام مالیاتی ایالات متحده، بهویژه در ایالت کالیفرنیاست.
مرحله نخست؛ افزایش ارزش دارایی
# در این راهبرد، نخستین گام، خرید و نگهداری داراییهایی است که در بلندمدت ارزش آنها افزایش پیدا میکند. برای جف بزوس، این موضوع به معنای نگهداری سهام آمازون بوده است؛ سهامی که طی حدود یک دهه، ارزش هر سهم آن از حدود ۳۵ دلار به نزدیک ۲۵۰ دلار افزایش یافته است.
این افزایش ارزش، تا زمانی که سهام فروخته نشود، مشمول مالیات نخواهد بود. ژان-ایو مرسیه، معاون رئیس خدمات متخصصان مالیاتی، توضیح میدهد که مطابق قوانین مالیاتی آمریکا، همانند بسیاری از کشورهای دیگر، مالیات بر سود سرمایه تنها زمانی دریافت میشود که دارایی به فروش برسد یا سود آن بهصورت واقعی محقق شود.
مرحله دوم؛ دریافت وام به جای فروش سهام
# در گام دوم، به جای فروش سهام و پرداخت مالیات بر سود سرمایه که نرخ آن در آمریکا میتواند تا ۲۳.۸ درصد برسد، میلیاردرها سهام خود را نزد بانک به وثیقه میگذارند و در مقابل، وام دریافت میکنند.
این وامها که با عنوان «وام لومبارد» یا وام مبتنی بر اوراق بهادار شناخته میشوند، به دارندگان دارایی اجازه میدهند بسته به ارزش وثیقه، بین ۴۰ تا ۸۰ درصد ارزش آن را بهصورت اعتبار دریافت کنند. تا زمانی که اقساط و بهره پرداخت شود، دارایی نیز نزد بانک باقی میماند.
کارشناسان میگویند مزیت اصلی این روش برای میلیاردرها، دسترسی به نقدینگی بدون فروش دارایی و در نتیجه، اجتناب از پرداخت مالیات بر سود سرمایه است. افزون بر این، ارزش سهام بسیاری از شرکتهای فناوری طی سالهای اخیر با سرعتی بیشتر از هزینه بهره این وامها رشد کرده است.
به گفته سوفی دِ کارن-کارناوالت، نرخ بهره این وامهای مبتنی بر اوراق بهادار برای پرتفویهای بزرگ سرمایهگذاری معمولاً کمتر از ۵ درصد است.
همچنین شاخص نزدک، که مهمترین شاخص شرکتهای فناوری در بورس آمریکا محسوب میشود، طی ۱۵ سال گذشته بهطور میانگین رشد سالانه حدود ۱۸ درصدی را تجربه کرده است؛ موضوعی که انگیزه فروش سهام را برای بسیاری از سرمایهگذاران بزرگ کاهش میدهد.
مرحله سوم؛ انتقال دارایی پس از مرگ
# آخرین بخش این راهبرد به انتقال دارایی پس از فوت مالک مربوط میشود. بر اساس قوانین مالیاتی آمریکا، ارزش سهام بهارثرسیده هنگام انتقال به وارثان بر مبنای قیمت روز بازار محاسبه میشود. به همین دلیل، سود سرمایهای که طی سالها انباشته شده است، برای اهداف مالیاتی عملاً از بین میرود و وارثان مالیاتی بابت آن پرداخت نمیکنند.
بیشتر بخوانید: رقابت ایلان ماسک و جف بزوس با چین برای تسخیر ماه شدت گرفت
این سازوکار که در قوانین مالیاتی آمریکا با عنوان «Step-Up in Basis» شناخته میشود، تنها در صورت انتقال دارایی پس از مرگ اعمال میشود و شامل هدایایی که فرد در زمان حیات خود واگذار میکند، نیست.
به گفته سوفی دِ کارن-کارناوالت، برای بهرهمندی از این مزیت مالیاتی، مالک باید همچنان در زمان فوت، سهام را در اختیار داشته باشد.
در نتیجه، جف بزوس میتواند بدون فروش داراییهای خود، هزینههای زندگی را از طریق دریافت وام تأمین کند و در نهایت نیز بخش عمده ثروت خود را با حداقل مالیات به وارثان منتقل کند.
این سازوکار طی سالهای اخیر بار دیگر بحث اصلاح نظام مالیاتی آمریکا و وضع مالیات بر ابرثروتمندان را داغ کرده است. بر اساس گزارش فیگارو، قرار است در ماه نوامبر سال جاری میلادی، طرحی در ایالت کالیفرنیا به رأی گذاشته شود که براساس آن، ثروتهای بیش از یک میلیارد دلار به مدت پنج سال مشمول مالیات ۵ درصدی شوند؛ پیشنهادی که با توجه به حضور حدود ۲۰۰ میلیاردر در این ایالت، احتمالاً با مخالفتهای گستردهای روبهرو خواهد شد.