یک مهندس آمریکایی با ارائه طرحی بحثبرانگیز مدعی شده است که میتواند بر نیروی جاذبه زمین غلبه کند؛ ادعایی که با وجود استقبال رسانهای، با تردید جدی دانشمندان روبهرو شده و بار دیگر بحث درباره امکانپذیری فناوریهای نوین پیشرانش فضایی را داغ کرده است.
در سال ۲۰۰۱، راجر شایر، مهندس برق بریتانیایی، برای نخستینبار «پیشران ناممکن» یا EmDrive را معرفی کرد. عملیاتی شدن این دستگاه «ناممکن» نامیده شد؛ زیرا سازندهاش ادعا میکرد که این پیشران بدون واکنش و بدون نیاز به پیشرانه کار میکند؛ بهعبارتدیگر، قوانین شناختهشده فیزیک (بهویژه قانون پایستگی تکانه) را نقض میکرد.
اما هر ادعایی که به تئوریهای نیوتن و اینشتین بیاعتنایی کند، دانشمندان را مشکوک میکند، دو دهه آزمایش در نهایت سال ۲۰۲۱ به نتیجهای اجتنابناپذیر (و تا حدی قابل پیشبینی) رسید و آن هم اینکه EmDrive طرحی بی اساس به نظر میرسد. بااینحال، رؤیای ساخت دستگاهی بدون پیشرانه که بر پایه فیزیک نباشد، با شکست EmDrive از بین نرفت.
چارلز بوهلر، یکی از کارمندان سابق ناسا و بنیانگذاران شرکت فضایی «اِکسودوس پروپالشن تکنالوجیز» (Exodus Propulsion Technologies) در پروژه ساخت پیشرانی مشارکت داشته که با یک نیروی جدید خارج از قوانین شناختهشده فعلی فیزیک کار میکند و به این پیشرانِ بدون پیشرانه توان کافی میدهد تا توان غلبه بر نیروی جاذبه زمین را به دست آورد.
به گفته بوهلر، پروژه یاد شده نشان میدهد میدانهای الکتریکی بهتنهایی میتوانند نیرویی پایدار بر یک جسم وارد کرده و امکان جابهجایی مرکز جرم آن جسم را بدون بیروندادن جرم فراهم کنند.
بر اساس گفته های این دانشمند، تیم او (متشکل از افرادی از ناسا، بلو اوریجین و نیروی هوایی) دههها پیشرانهای بدون پیشرانه را بررسی کردهاند تا در نهایت به الکترواستاتیک رسیدند. دستگاههای آنها سالها نیروی رانش ناچیزی تولید میکرد، اما با هر نسخه جدید، مقدار رانش افزایش مییافت. این روند سرانجام در سال ۲۰۲۳ به اوج رسید، زمانی که پیشران مبتنی بر این «نیروی جدید» توانست نیروی کافی برای غلبه بر جاذبه زمین ایجاد کند.
