پژوهشهای جدید نشان میدهند تمرینهای بسیار کوتاه و شدید مانند دوی سرعت میتوانند در برخی شاخصهای سلامت و آمادگی جسمانی، نتایجی مشابه تمرینهای طولانیتر ایجاد کنند. در این روش، فرد در بازههای کوتاه با شدت بالا فعالیت میکند و بین آنها استراحت دارد.
در یک مطالعه، افرادی که تمرینهای Sprint Interval انجام دادند، با وجود زمان بسیار کمتر ورزش، افزایش قابل توجهی در VO₂max و بهبود برخی شاخصهای حساسیت به انسولین داشتند؛ نتایجی که با تمرین هوازی طولانیتر قابل مقایسه بود.
پژوهش دیگری نیز نشان داده است که تنها چند نوبت دوی سرعت ۳۰ ثانیهای میتواند تغییرات گستردهای در ترکیبات مولکولی خون ایجاد کند. این یافتهها نشان میدهد شدت ورزش نیز مانند مدت آن اهمیت دارد.
با این حال، کارشناسان تأکید میکنند که دوی سرعت جایگزین کامل همه انواع ورزش نیست و برای افراد مبتدی یا کسانی که مشکلات عضلانی و مفصلی دارند، شروع ناگهانی تمرین با حداکثر توان میتواند خطر آسیبدیدگی داشته باشد.
در نتیجه، اگر بدن آمادگی لازم را داشته باشد، اضافه کردن تمرینهای کوتاه و شدید به برنامه ورزشی میتواند راهی برای دریافت فواید ورزش در زمان کمتر باشد؛ اما استمرار و انتخاب برنامه متناسب با شرایط فرد همچنان اهمیت بیشتری دارد.
