محمد صلاح؛ آغاز یک پایان

عمر درخشش برخی بلند است و عمر فوتبالی اکثر آنها کوتاه. یکی مثل رونالدو نازاریوی برزیلی طی ۵ سال جاودانه می‌شود و یکی مثل کریستیانو رونالدو بعد از ۲۰ سال هنوز ستاره است، آن هم در ۴۰ سالگی. غروب ستاره که میشود همه ناراحت می‌شوند.

مگر میشود یکی مثل رونالدینیو پیدا شود و یا یکی مثل مسی در دنیای فوتبال ظهور کند و همه را به وجد بیاورد؟ مگر زیدان و پله و بوفون تکرار می‌شوند؟ ستاره‌ها که می‎روند یک اتفاق تلخ می‌افتد.

یک ستاره کمتر. در دنیایی که ستاره های واقعی دیگر کمتر در میدان فوتبال دیده می‌شوند و همه اسیر ستاره‎های پرنوسان، پرافاده و پردردسری مثل یامال، وینیسیوس، امباپه و دیگران شده‎اند حالا یک فوتبالیست به مرز بازنشستگی نزدیک شده، ستاره‌ای به نام محمد صلاح.

روز‌های تیره و تار محمد صلاح از همین آغاز فصل جاری لیگ برتر انگلیس شروع شد. همه از صلاح ورژن ۲۰۲۶-۲۰۲۵ متعجب شدند. نه درخششی در کار بود و نه اقتدار. نه گل می‌زد و نه گل می‌ساخت.

کار تا آنجا پیش رفت که آرنه اشلوت سرمربی هلندی لیورپول تصمیم گرفت ستاره مصری تیمش را کنار بگذارد. اما این شوک هم بی تاثیر بود. تغییری در صلاح ایجاد نشد و او با همین وضعیت راهی جام ملت‌های آسیا شد.

جام ملت‌های آفریقا فرصتی برای محمد صلاح بود تا با درخشش در آن و کسب یک قهرمانی فوق العاده در این رقابت‌ها خود را احیا کند. اما صلاح ثابت کرد از آن دست ستاره‌هایی نیست که در احیا کردن خودش تخصص داشته باشد. یک نمایش معمولی توام با صحنه‌هایی انفجاری و جرقه‌ای در نهایت او و تیم ملی مصر را به رده بندی رساند.

در دیدار رده بندی مصر می‌توانست با غلبه بر نیجریه حداقل مدال برنز رقابت‌ها را به دست بیاورد، اما صلاح یکی از دو بازیکن مصر بود که در ضیافت پنالتی‌ها یک ضربه را از دست داد تا مصری‌ها دست خالی از رقابت‌ها به کشورشان برگردند. صلاح پنالتی را که از دست داد یک لحظه بهت کرد، اما بعد از آن به سرعت چهره‌ای خونسرد پیدا کرد، چهره‌ای که البته در عمق آن می‌توانستید هزار درد پیدا کنید. به هر شکل فرصت برای جبران مافات به بدترین شکل ممکن از دست رفت و دیگر هم تکرار نخواهد شد.

شاید خود محمد صلاح که بی شک بزرگ‌ترین و محبوب‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال مصر است، باور نمی‌کند که اکنون این چنین مورد خصم و انتقاد هموطنانش قرار داشته باشد. او حالا سیبل اصلی انتقادات است، از آنجا رانده و از اینجا مانده.

نه دیگر در لیورپول جایگاه سابق را دارد و نه در مصر فعلا محبوبیت دارد. او به سرعت به مرز بازنشستگی نزدیک می‌شود به خصوص وقتی بدانیم که اخبار حاکی از آن است که او احتمالا همین الان هم خود را کنار کشیده است. البته اخبار فعلا همگی در حد شایعه هستند. به هرحال هر چه هست او مصداق بارز از عرش به فرش رسیدن است.

محمد صلاح تا همین الان هم نشان داده که تخصصی برای بازگشت ندارد. او مسی یا رونالدو نیست، زلاتان ابراهیموویچ و زیدان هم نیست.

محمد صلاح است و ویژگی‌های خاص خودش را دارد، ویژگی‌های که شاید گاهی او را سربزنگاه نجاتش ندهند. البته محمد صلاح شاید هنوز چیز‌های زیادی برای ارائه کردن دارد که بروز نداده. شاید یک بازگشت افسانه‌ای در کار باشد. او در لیورپول می‌تواند این ماموریت سخت و سنگین را انجام بدهد. شاید هم یک آغاز تلخ برای پایان او را شاهد هستیم. هر اتفاقی بیفتد این موضوع انکار شدنی نیست که محمد صلاح بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال مصر و از اساطیر مورد احترام باشگاه لیورپول است.