دانشمندان طرحی بلندپروازانه برای دگرگونسازی مریخ و تبدیل آن به سیارهای قابلسکونت ارائه کردهاند. این طرح با گرمایش مریخ، ذوب یخهای آب و استفاده از میکروبهای مهندسیشده برای تغییر جو آغاز میشود. در نهایت، طی قرنها، مریخ میتواند به محیطی مناسب برای زندگی انسان بدون زیستگاههای محافظ تبدیل شود.
طرح «دگرگونسازی مریخ» یا «ترافُرمینگ» به فرآیندی نظری برای تغییر چهره یک سیاره به منظور پشتیبانی از حیات شبیه زمین اشاره دارد.
و به نقل از SciTechDaily، گروهی از پژوهشگران استدلال میکنند که دگرگونسازی باید به عنوان یک برنامه پژوهشی علمی، مورد توجه جدی قرار گیرد.
با اینکه تا سه دهه قبل، این کار غیرممکن بود، اما پیشرفت فناوریهایی مانند کاهش هزینه پرتاب توسط فضاپیمای «استارشیپ» اسپیسایکس، همراه با تحولات در زیستشناسی ترکیبی و مدلسازی اقلیمی، چشمانداز را دگرگون کرده است.
بر این اساس، این ایده در چند مرحله سازماندهی شده است. مرحلهٔ نخست بر گرمایش سیاره متمرکز است.
گفته میشود میانگین دمای مریخ میتواند طی چند دهه با آزادسازی آئروسلها یا گازهای گلخانهای طراحیشده، دهها درجه افزایش یابد.
مریخ پژوهشها حاکی از آن است که مریخ یخ آب کافی برای ایجاد اقیانوسی به وسعت نزدیک به چهار میلیون کیلومتر مربع با عمق متوسط حدود سیصد متر را در خود ذخیره کرده است. اگر دمای سیاره حدود ۳۰ درجه سانتیگراد افزایش یابد، امکان ذوب این یخها و ماندگاری آب مایع روی سطح فراهم میشود.
مرحلهٔ بعدی بر معرفی حیات، از سطح میکروسکوپی متمرکز است. در این طرح، زیستشناسی ترکیبی نقشی کلیدی دارد.
پس از رهاسازی، این میکروبهای مقاوم میتوانند ظرف چند دهه در سراسر مریخ، مشابه رشد جلبکها گسترش یابند. گفتنی است آنها از طریق فرآیند فتوسنتز، به تدریج جو سیاره را تغییر خواهند داد.
مرحلهٔ نهایی در طی قرنها یا حتی هزارهها، به ایجاد جوّی غنی از اکسیژن و به اندازه کافی متراکم برای حمایت از حیات پیچیده خواهد انجامید.
این تیم پیشنهاد میکند که کار در زیستگاههای گنبدی غولآسا آغاز شود. در نهایت، کاشفان انسانی میتوانند این گنبدهای محافظ را ترک کرده و بر سطح سیاره زندگی کنند.
