افزایش حریم خصوصی در ویندوز ۱۱

کارشناسان امنیت سایبری مجموعه‌ای از تنظیمات پیشنهادی برای افزایش حریم خصوصی در ویندوز ۱۱ منتشر کرده‌اند. این تغییرات شامل استفاده از حساب محلی، غیرفعال‌سازی برخی سرویس‌های داخلی و محدود کردن قابلیت‌های ابری است. کاربران می‌توانند با ایجاد تعادل میان حریم خصوصی و امکانات هوشمند سیستم، کنترل بیشتری بر داده‌های خود داشته باشند.

در پی افزایش نگرانی‌ها درباره جمع‌آوری داده‌های کاربران، گروهی از کارشناسان امنیت سایبری راهنمایی کاربردی منتشر کرده‌اند که در آن مجموعه‌ای از تنظیمات و تغییرات پیشنهادی برای ارتقای سطح حریم خصوصی در «ویندوز ۱۱» تشریح شده است. هدف این راهنما، کاهش میزان داده‌هایی است که سیستم‌عامل به‌صورت پیش‌فرض با سرویس‌های مایکروسافت به اشتراک می‌گذارد و در عین حال، حفظ کارایی اصلی سیستم است.

هرچند به‌دلیل سازوکارهای داخلی جمع‌آوری داده در این سیستم‌عامل، دستیابی به حریم خصوصی کامل عملاً امکان‌پذیر نیست، اما اعمال این تغییرات می‌تواند کنترل بیشتری بر نحوه اشتراک‌گذاری اطلاعات در اختیار کاربر قرار دهد.

نخستین اقدام پیشنهادی، جایگزینی حساب کاربری مایکروسافت با یک حساب محلی روی دستگاه است. استفاده از حساب محلی باعث می‌شود همگام‌سازی تنظیمات و داده‌ها با سرویس‌های ابری شرکت محدود شود و در نتیجه، حجم اطلاعاتی که میان دستگاه‌های مختلف ردوبدل می‌شود کاهش یابد. این تغییر به‌ویژه برای کاربرانی که تمایل دارند داده‌هایشان صرفاً روی دستگاه شخصی باقی بماند، توصیه می‌شود.

کارشناسان پیشنهاد می‌کنند برخی قابلیت‌های داخلی که داده‌های مربوط به نحوه استفاده از سیستم را برای اهداف تحلیلی یا بهینه‌سازی عملکرد ارسال می‌کنند، غیرفعال یا در صورت امکان حذف شوند. از جمله این موارد می‌توان به BitLocker، قابلیت Find My Device (یافتن دستگاه من)، Activity Tracking و Telemetry اشاره کرد.

علاوه بر این، ویژگی‌هایی مانند «جستجوی ابری» و «نکات برجسته جستجو» در نوار جستجو نیز می‌توانند داده‌های رفتاری کاربران را برای ارائه پیشنهادهای هوشمند جمع‌آوری کنند. غیرفعال کردن این قابلیت‌ها می‌تواند سطح حریم خصوصی را افزایش دهد.

در این راهنما توصیه شده است کاربران برنامه‌های پیش‌فرضی را که احتمال ارسال داده به فضای ابری دارند، بررسی و در صورت عدم نیاز حذف کنند. از جمله این برنامه‌ها می‌توان به OneDrive، Copilot و قابلیت Windows Recall مبتنی بر هوش مصنوعی اشاره کرد؛ قابلیتی که با تحلیل فعالیت‌های کاربر، محتوای پیشنهادی ارائه می‌دهد.

حذف یا غیرفعال‌سازی این ابزارها می‌تواند از انتقال برخی داده‌ها به سرورهای ابری جلوگیری کند، هرچند ممکن است برخی امکانات هوشمند سیستم نیز محدود شود.

یکی دیگر از گام‌های مهم برای حفظ حریم خصوصی، غیرفعال کردن قابلیت پشتیبان‌گیری ابری است. این اقدام مانع از آن می‌شود که تنظیمات، پیکربندی‌ها و برخی داده‌های سیستم به‌صورت خودکار خارج از دستگاه ذخیره شوند. کاربرانی که ترجیح می‌دهند کنترل کامل داده‌های خود را در اختیار داشته باشند، می‌توانند از روش‌های پشتیبان‌گیری محلی استفاده کنند.

در حوزه مرور وب نیز توصیه شده است تنظیمات حریم خصوصی مرورگر «مایکروسافت اج» بازبینی شود. با غیرفعال کردن گزینه‌های مرتبط با اشتراک‌گذاری داده‌های تشخیصی و ردیابی، می‌توان میزان تبادل داده با سرویس‌های مایکروسافت را کاهش داد و حریم خصوصی در زمان مرور اینترنت را تقویت کرد.

کاربران می‌توانند به‌جای اتکا به به‌روزرسانی‌های کاملاً خودکار، رویکردی کنترل‌شده و دستی برای دریافت آپدیت‌های سیستم در پیش بگیرند. این اقدام می‌تواند از برقراری اتصال‌های مداوم و پس‌زمینه با سرورهای مایکروسافت بکاهد، هرچند لازم است کاربران در این حالت، مسئولیت پیگیری و نصب به‌موقع به‌روزرسانی‌های امنیتی را بر عهده بگیرند.

کارشناسان تأکید می‌کنند که اجرای این تنظیمات الزامی نیست و هر کاربر باید بر اساس اولویت‌های شخصی خود میان حفظ حریم خصوصی و بهره‌مندی از امکانات ابری و هوشمند سیستم تعادل برقرار کند. برخی تغییرات ممکن است دسترسی به قابلیت‌هایی مانند همگام‌سازی، پشتیبان‌گیری آنلاین یا خدمات مبتنی بر فضای ابری را محدود کند. از این رو، توصیه می‌شود پیش از اعمال هر تغییر، پیامدهای احتمالی آن بر عملکرد روزمره سیستم به‌دقت بررسی شود.