یک طراح آلمانی پیراهن هاوایی بسیار زشتی طراحی کرده که هدف آن پنهان کردن فرد از سیستمهای نظارتی مجهز به هوش مصنوعی است.
سایمون وکرت با استفاده از ترکیبی گیجکننده از رنگها و طرحهای مختلف، لباسی ساخته که زشتی آن کاملاً هدفمند بوده و قرار است الگوریتمهای تشخیص تصویر را دچار مشکل کند.
این پیراهن که به تازگی توسط Dezeen معرفی شده، از نگاه وکرت با ایجاد آشفتگی بصری میتواند تشخیص فرد توسط سامانههای نظارتی هوشمند را دشوار کند. او میگوید تعامل میان رنگها و اشکال نامتعارف لباس، همان عاملی است که باعث سردرگمی الگوریتمهای شناسایی میشود.
وکرت به Dezeen گفت:
سیستمهای هوش مصنوعی از چندین لایه تشکیل شدهاند و هرگز یاد نگرفتهاند انسان چیست؛ آنها فقط از روی میلیونها تصویر آموزشی، الگوهای آماری مربوط به ظاهر انسانها را فرا گرفتهاند. از دید یک ماشین، یک فرد مجموعهای از آمار و ویژگیهای بصری است و دقیقاً همین موضوع نقطهضعف آن محسوب میشود.
وکرت توضیح داد لکههای صورتی، نارنجی و سبزی که سراسر پیراهن را پوشاندهاند، با هدف قطع پیوستگی خطوط بدن طراحی شدهاند تا آشکارساز نتواند بخشهای مختلف بدن را به یک پیکر واحد نسبت دهد. او گفت:
برای انسان، این لباس شبیه پارچهای تقریباً هیپنوتیزمکننده به نظر میرسد؛ اما برای مدل هوش مصنوعی، چیزی شبیه هیچچیز دیده نمیشود.
این پیراهن که به تازگی توسط Dezeen معرفی شده، از نگاه وکرت با ایجاد آشفتگی بصری میتواند تشخیص فرد توسط سامانههای نظارتی هوشمند را دشوار کند. نکته جالب اینکه خود وکرت برای طراحی الگوی این لباس از هوش مصنوعی کمک گرفته است. او با روشی شبیه آزمون و خطا که حلقه خصمانه نام دارد، بارها الگو را آزمایش کرده تا طرحی به دست آورد که بتواند سامانههای تشخیص هوش مصنوعی را بیشتر سردرگم کند.
ایده این لباس شباهتهایی با زشتترین تیشرت جهان دارد؛ لباسی خیالی که ویلیام گیبسون در رمان Zero History محصول سال 2010 تصور کرده بود. در این رمان، آن لباس چیزی فراتر از پانک و هنر توصیف شده و اساساً نوعی توهین عجیب و غریب به شمار میآمد.
سایمون وکرت که خودش را یک جادوگر دیجیتال مدرن معرفی میکند، پیش از این نیز در سال 2020 خبرساز شده بود. او آن زمان با قرار دادن تعداد زیادی گوشی هوشمند داخل یک گاری و حرکت دادن آن در خیابانهای برلین، باعث شد سیستمهای نقشه و ترافیک تصور کنند در آن منطقه ترافیک سنگینی ایجاد شده است.