تبدیل زباله‌های پلاستیکی اقیانوس به جاده؛ راهکار جدید هاوایی برای مهار آلودگی دریایی

آلودگی پلاستیکی به یکی از مهم‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی جهان تبدیل شده است؛ بحرانی که برای جزایری مانند هاوایی به دلیل محدودیت ظرفیت دفن زباله و هزینه بالای بازیافت، ابعاد جدی‌تری دارد.

سالانه حجم قابل توجهی از تورهای ماهیگیری رهاشده و زباله‌های پلاستیکی به سواحل این ایالت می‌رسد و پاکسازی آن‌ها هزینه‌های هنگفتی به همراه دارد. اکنون گروهی از پژوهشگران راهکاری نوآورانه ارائه کرده‌اند که می‌تواند این زباله‌ها را به بخشی از زیرساخت‌های حمل‌ونقل تبدیل کند.

نتایج این پژوهش که در نشست بهاره انجمن شیمی آمریکا (ACS) ارائه شده است، نشان می‌دهد استفاده از پلاستیک‌های بازیافتی و تورهای ماهیگیری فرسوده در تولید آسفالت جاده‌ها می‌تواند راهکاری عملی برای کاهش زباله‌های پلاستیکی و آلودگی دریایی باشد.

پژوهشگران مرکز تحقیقات زباله‌های دریایی دانشگاه «Hawaiʻi Pacific University» با همکاری اداره حمل‌ونقل هاوایی، تورهای ماهیگیری رهاشده در اقیانوس و پلاستیک‌های بازیافتی خانگی را پس از فرآوری، به ترکیبات مورد استفاده در آسفالت اضافه کردند.

در هاوایی از سال ۲۰۲۰ بیشتر جاده‌ها با آسفالت اصلاح‌شده پلیمری ساخته می‌شوند؛ آسفالتی که مقاومت بیشتری در برابر ترک‌خوردگی، رطوبت و شرایط آب‌وهوایی استوایی دارد. هدف پژوهشگران این بود که بخشی از پلیمرهای نو را با پلاستیک‌های بازیافتی جایگزین کنند، بدون آنکه کیفیت یا ایمنی جاده کاهش یابد.

بیشتر بخوانید:

- تبدیل زباله‌های پلاستیکی به سرکه با کاتالیزور خورشیدی

- تبدیل زباله‌های پلاستیکی به مواد شیمیایی ارزشمند با کاتالیزورهای تک‌اتمی

- انسان؛ قربانی خاموش زباله‌های پلاستیکی

برای ارزیابی اثرات زیست‌محیطی، بخش‌هایی از یک خیابان در جزیره اوآهو با سه نوع آسفالت مختلف پوشش داده شد؛ آسفالت معمولی، آسفالت حاوی پلاستیک بازیافتی خانگی و آسفالت تولیدشده از تورهای ماهیگیری بازیافتی.

حدود ۱۱ ماه بعد، پژوهشگران گردوغبار سطح جاده‌ها را جمع‌آوری و با روش‌های پیشرفته شیمیایی بررسی کردند. نتایج اولیه نشان داد میزان ذرات پلاستیکی آزادشده از جاده‌های دارای پلاستیک بازیافتی تفاوت محسوسی با آسفالت‌های معمولی ندارد.

به گفته محققان، بیشتر ذرات موجود در گردوغبار جاده‌ها مربوط به ساییدگی لاستیک خودروها بوده و سهم پلاستیک‌های بازیافتی بسیار ناچیز است؛ زیرا پلیمرها هنگام تولید، در ساختار آسفالت ادغام می‌شوند و به‌صورت مستقل از سطح جاده جدا نمی‌شوند.

بر اساس اعلام تیم تحقیقاتی، تاکنون ده‌ها تن تور ماهیگیری رهاشده از آب‌های اطراف هاوایی جمع‌آوری شده است؛ زباله‌هایی که یکی از مهم‌ترین منابع آلودگی دریایی این منطقه محسوب می‌شوند.

پژوهشگران معتقدند اگر آزمایش‌های بلندمدت نیز دوام و عملکرد این آسفالت را تأیید کند، استفاده از پلاستیک‌های بازیافتی در جاده‌ها می‌تواند علاوه بر کاهش حجم زباله‌های دفنی، به پاکسازی اقیانوس‌ها و کاهش هزینه‌های مدیریت پسماند نیز کمک کند.

محققان تأکید می‌کنند این فناوری هنوز در مرحله ارزیابی قرار دارد و بررسی دوام جاده‌ها در بلندمدت ادامه خواهد داشت، اما نتایج اولیه امیدوارکننده است.

به باور پژوهشگران، این پروژه نشان می‌دهد بازیافت پلاستیک در صورت طراحی صحیح می‌تواند کاربردی، اقتصادی و پایدار باشد و زباله‌هایی که سال‌ها تهدیدی برای محیط‌زیست محسوب می‌شدند، به منبعی ارزشمند برای توسعه زیرساخت‌های شهری تبدیل شوند.