در آغاز قرن بیست و یکم، دولت چین با یک چالش نظامی جدی روبرو بود. این کشور در رقابت جهانی برای ساخت هواپیماهای نظامی پیشرفته، فاصله بسیار زیادی با سایر قدرتها داشت.
وقتی وضعیت ناوگان هوایی چین را با ایالات متحده در آن دوران مقایسه کنیم، دشواری موقعیت دفاعی پکن کاملاً آشکار میشود. ارتش آمریکا بمبافکن انقلابی Northrop B-2 Spirit را در اختیار داشت، اما چین تنها به فناوریهای کهنه و منسوخ متکی بود. نیروی هوایی چین از هواپیماهایی استفاده میکرد که فاقد نوآوریهای مدرن بودند و طراحی آنها عمدتاً بر اصول دهههای پنجاه و شصت میلادی شوروی استوار بود. این هواپیماها در برابر B-2 که به لطف فناوریهای پیشرفته کاهش حرارت در موتور و سیستمهای خروجی، عملاً در حریم هوایی غیرقابل شناسایی بود، حرفی برای گفتن نداشتند.
بنابراین جای تعجبی نیست که اطلاعات مربوط به یک بمبافکن رادارگریز درجه یک، در آن زمان برای سازمانهای اطلاعاتی چین بسیار باارزش بوده باشد. اینجاست که پای یکی از متخصصانی که در ساخت B-2 مشارکت داشت به میان میآید. مقامات دولتی میگویند او به صورت غیرقانونی اسرار نظامی آمریکا را فروخت و به چین کمک کرد تا خط تولید رادارگریز خود را بسازد؛ ناوگانی که هواپیماهای آن شباهتهای ظاهری عجیبی به همتایان آمریکاییشان دارند.
در گزارش مفصل Popular Mechanics، به پرونده مهندس آمریکایی و پیمانکار دفاعی، نوشیر اس. گوادیا پرداخته شده است. او در سال ۲۰۱۰ به جرم نقض قانون جاسوسی و قانون کنترل صادرات تسلیحات، به دلیل افشای غیرقانونی اطلاعات طبقهبندیشده مربوط به B-2 و پروژههای دیگر به چین و کشورهای دیگر، گناهکار شناخته شد. به گفته مسئولان دولتی، گوادیا که یکی از کارشناسان کلیدی در طراحی ویژگیهای پیشرفته B-2 بود، جزئیات محرمانه طراحی از جمله اطلاعات مربوط به توسعه نازل خروجی رادارگریز برای کاهش ردپای حرارتی مادون قرمز در برابر موشکها را در اختیار مهندسان و مقامات چینی قرار داد.
داستان شکلگیری بمبافکن رادارگریز و قدرتمند B-2 توسط پیمانکار دفاعی Northrop به دهه هفتاد میلادی برمیگردد؛ زمانی که سازمان پروژههای تحقیقاتی پیشرفته دفاعی وزارت دفاع آمریکا، موسوم به DARPA، برنامهای را برای یافتن راهکاری جهت کاهش قابلیت شناسایی هواپیماها توسط رادار آغاز کرد. پس از دو دهه تلاش، B-2 در سال ۱۹۹۷ به طور رسمی وارد خدمت شد.
این هواپیما با طراحی بالدیس خود در آسمان شبیه به یک بومرنگ واقعی به نظر میرسید و به دلیل سطح مقطع راداری کاهشیافته و سیستم پیشرانه منحصربهفرد، علاوه بر داشتن قابلیتهای آیرودینامیکی و قدرت بالا، تقریباً غیرقابل ردیابی بود. برد عملیاتی ۶۰۰۰ مایل دریایی، ظرفیت حمل ۴۰۰۰۰ پوند مهمات و توانایی پیمودن ۱۰۰۰۰ مایل دریایی تنها با یک بار سوختگیری هوایی، آن را به گزینهای ایدهآل برای انجام حملات موشکی در عمق خاک دشمن تبدیل کرده بود.
گوادیا یکی از مهندسان باسابقه Northrop بود که نقش حیاتی در ساخت سیستم پیشرانه رادارگریز B-2 ایفا کرد. او به عنوان بخشی از گروه ویژه این برنامه محرمانه، هفت سال روی لوله خروجی بمبافکن کار کرد تا شناسایی آن توسط رادارهای معمولی و مادون قرمز را عملاً ناممکن سازد. او حتی در زمان فعالیت روی طراحی این هواپیمای فوقمحرمانه، یک اسم رمز داشت که بلوبری میلکشیک بود.
با رسیدن به دهه نود میلادی، گوادیا به دلیل اختلاف نظر در یک پروژه با DARPA، جایگاه خود را در صنعت دفاعی آمریکا از دست داد. تا سال ۱۹۹۷، او دیگر فاقد مجوز امنیتی لازم بود. به گفته بازرسان، این موضوع باعث شد گوادیا کسبوکار مشاوره خود را راه بیندازد و در نهایت چین را به عنوان مشتری جدیدی بپذیرد که حاضر بود برای خدمات مهندسی و اسرار نظامی او پول بپردازد.
مطابق اعلام دولت آمریکا، گوادیا در طول سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ چندین بار با مقامات چینی در هنگکنگ دیدار کرد تا آنها را در توسعه فناوری رادارگریز یاری دهد؛ به ویژه در مهندسی نازل خروجی با دید کم که برای کاهش ردپای مادون قرمز موشکهای کروز چینی طراحی شده بود. در دادگاه، یکی از مأموران افبیآی شهادت داد که او برد قفل کردن موشکهای کروز چین روی موشکهای هوابههوای آمریکا را مطالعه کرده و تحلیل خود را در قالب یک ارائه پاورپوینت به مقامات چینی تحویل داده است. طبق کیفرخواست صادره، گوادیا حتی در سال ۲۰۰۴ به پکن سفر کرد تا شخصاً بر روند آزمایش نازلهای خروجی نظارت داشته باشد.
سرانجام مقامات آمریکایی به فعالیتهای گوادیا پی بردند و پس از سالها جمعآوری اطلاعات، با دریافت حکم بازرسی به خانه او در هاوایی یورش بردند و در اکتبر ۲۰۰۵ وی را دستگیر کردند. او در حال حاضر مشغول گذراندن دوران محکومیت ۳۲ ساله خود در زندان فوقامنیتی USP Florence ADMAX در فلورنس، کلرادو است. گوادیا در بیانیه نهایی خود که در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۰۵ نوشته و امضا شد، به اشتراکگذاری اسرار محرمانه با چین اعتراف کرد و نوشت: پس از تأمل، کاری که کردم اشتباه بود؛ اینکه به جمهوری خلق چین کمک کردم تا یک موشک کروز بسازد. کاری که من انجام دادم، جاسوسی و خیانت بود، زیرا اسرار نظامی را با جمهوری خلق چین به اشتراک گذاشتم.
شاید جای تعجب نباشد که در سال ۲۰۱۶، نیروی هوایی چین از طراحی بمبافکن رادارگریز اختصاصی خود به نام H-20 خبر داد. اگرچه چین جزئیات کمی درباره این هواپیما که گفته میشود هنوز در حال توسعه است منتشر کرده، اما کارشناسان خاطرنشان کردهاند که ظاهر آن شباهت زیادی به بمبافکن ستارهای آمریکا، یعنی B-2، و جانشین آن یعنی B-21 Raider دارد. بسیاری بر این باورند که H-20 میتواند ۱۰ تن بمب را تا مسافت ۴۹۷۰ مایل حمل کند؛ موضوعی که میتواند برای قلمروهای نزدیک ایالات متحده مانند گوام خطرناک باشد.
پیشرفتهای هوایی که چین سالها برای رسیدن به آنها تلاش میکرد، ممکن است توسط شخص گوادیا تسهیل شده باشد.
