اعتیاد به خرید یک اختلال کنترل تکانه است که در آن فرد به شکل اجباری و بدون توجه به نیاز یا توان مالی، اقدام به خرجکردن میکند. این رفتار باعث احساس سرخوشی موقت میشود، اما عواقبی مانند بدهی، استرس و پنهانکاری به دنبال دارد. اگرچه تشخیص رسمی جداگانهای ندارد، اما روشهایی مانند رفتاردرمانی شناختی و گروههای حمایتی میتوانند به مدیریت و درمان آن کمک کنند.
اعتیاد به خرید یا «اختلال خرید اجباری»، به تمایل غیرقابل کنترل برای خرج کردن پول، بدون توجه به نیاز یا توانایی مالی گفته میشود. برخلاف خرید کردنهای معمولی که جنبه تفریحی دارند، این اختلال پیامدهای سنگینی دارد و فرد حتی با وجود بیپولی، به خرید محصولات غیرضروری ادامه میدهد.
به نقل از Healthline، انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) هنوز اعتیاد به خرید را به عنوان یک اختلال مجزا به رسمیت نشناخته است، به این معنی که روش رسمی برای تشخیص آن وجود ندارد. با این حال، بسیاری از کارشناسان بر این باورند که به دلیل رفتارهای اعتیادآوری که این مشکل ایجاد میکند، باید به عنوان یک تشخیص روانپزشکی مستقل در نظر گرفته شود. این افراد ممکن است به محصولات خاصی مثل لباس و جواهرات اعتیاد داشته باشند یا هر چیزی از مواد غذایی گرفته تا املاک و مستغلات را خریداری کنند.
این اختلال باعث میشود فرد هنگام خرید دچار نوعی «سرخوشی» یا هیجان شدید شود. زمانی که مغز این لذت را با عمل خرید مرتبط میکند، فرد معتاد بارها و بارها برای تکرار آن احساس تلاش میکند.
تحقیقات در مورد این اعتیاد نتایج متفاوتی داشته است؛ برخی مطالعات نشان میدهند که زنان بیشتر از مردان در معرض این آسیب هستند، در حالی که تحقیقات دیگر خطر ابتلا را برای هر دو جنس برابر میدانند
نشانههای هشداردهنده این اعتیاد معمولاً از چشم دیگران پنهان میماند، اما موارد زیر از علائم اصلی آن هستند:
• وسواس خرید به صورت روزانه یا هفتگی
• استفاده از خرید به عنوان ابزاری برای مدیریت استرس و تنش
• خرید وسایلی که هرگز استفاده نمیشوند
• دروغ گفتن یا پنهانکاری درباره میزان خریدها
درمان این اعتیاد دشوار است، زیرا برخلاف سایر اعتیادها، نمیتوان خرید کردن را به طور کامل متوقف کرد (چرا که همه به غذا و لباس نیاز دارند). روشهای موثر شامل رفتاردرمانی شناختی و مشاوره فردی است که به فرد کمک میکند محرکهای خود را بشناسد. در ابتدای بهبودی، ممکن است لازم باشد مدیریت مالی فرد به شخص دیگری سپرده شود. با حمایت درست و استفاده از گروههای حمایتی، افراد میتوانند رفتارهای خرج کردن سالم را جایگزین کرده و به زندگی عادی بازگردند.
