راز چگونگی رشد مغزهای ما ممکن است حتی پیش از تولد، در انگشتان ما نهفته باشد.
یکی از ویژگیهای تعیینکننده در تکامل انسان، گسترش تدریجی و مستمر مغز بوده است. یافتههای جدید نشان میدهد که این رشد ممکن است تا حدودی با سطوح بالاتر استروژن پیش از تولد مرتبط باشد. بهطرزی شگفتانگیز، یک نشانه قابل مشاهده از این موضوع میتواند در نسبت طول انگشتان دست هر فرد آشکار شود.
پروفسور جان منینگ از گروه پژوهشی دانشگاه سوانزی، از یک شاخص مهم، یعنی نسبت طول انگشت اشاره به طول انگشت حلقه که با نام نسبت 2D:4D شناخته میشود، استفاده کرده است. پژوهشها نشان میدهند که این نسبت بازتابدهنده تعادل میان استروژن و تستوسترونی است که جنین در سهماهه نخست بارداری در معرض آن قرار میگیرد.
افرادی که پیش از تولد نسبت استروژن به تستوسترون بالاتری را تجربه کردهاند، معمولاً دارای انگشت اشاره بلندتر 2D نسبت به انگشت حلقه 4D هستند که در نتیجه نسبت 2D:4D بالاتری را ایجاد میکند.
پروفسور منینگ در این مطالعه با پژوهشگران دپارتمان انسانشناسی دانشگاه استانبول همکاری کرده است. مطالعه مشترک آنان در نشریه Early Human Development منتشر شده است. از آنجا که محیط سر در نوزادان ارتباط نزدیکی با اندازه مغز و همچنین سنجههای بعدی ضریب هوشی IQ دارد، پژوهشگران نسبتهای انگشتی و اندازهگیریهای سر را در ۲۲۵ نوزاد شامل ۱۰۰ پسر و ۱۲۵ دختر بررسی کردند.
تحلیل دادهها نشان داد که در پسران یک ارتباط آشکار وجود دارد. مقادیر بالاتر 2D:4D که بیانگر استروژن بالای پیش از تولد است، با محیط سر بزرگتر مرتبط بود. این الگو در دختران مشاهده نشد.
پروفسور منینگ پیامدهای گستردهتر این یافتهها را توضیح داد. او اظهار کرد که این یافته با تکامل انسان مرتبط است، زیرا افزایش اندازه مغز همزمان با زنانهشدن اسکلت مشاهده میشود؛ پدیدهای که با عنوان فرضیه میمون استروژنیزهشده شناخته میشود. مقادیر بالای 2D:4D در مردان با نرخهای بالاتر مشکلات قلبی، شمار پایین اسپرم و استعداد ابتلا به اسکیزوفرنی مرتبط دانسته شده است.
با این حال، افزایش اندازه مغز ممکن است این مشکلات را تا حدی جبران کند. بنابراین، نیروی تکاملی برای دستیابی به مغزهای بزرگتر در انسان احتمالاً بهطور اجتنابناپذیر با کاهش بقاپذیری مردان همراه بوده است؛ از جمله افزایش مشکلات قلبیعروقی، ناباروری و نرخهای بالاتر اسکیزوفرنی.
تیم پژوهشی اعلام کرده که این نتایج به مجموعه شواهد رو به رشدی میافزاید که نشان میدهند استروژن پیش از تولد ممکن است در گسترش تکاملی مغز انسان نقشی سودمند ایفا کند، حتی اگر این تغییر با هزینههای زیستی همراه بوده باشد.
مطالعات پیشین پروفسور منینگ همچنین بررسی کردهاند که نسبت انگشتان چگونه با ویژگیها و پیامدهای دیگر مرتبط است. پژوهشهای او پیوندهایی میان این نسبت با مصرف الکل، روند بهبود پس از ابتلا به کوید 19 و میزان استفاده از اکسیژن در بازیکنان فوتبال را تحلیل کردهاند. در مجموع، این پژوهشها نشان میدهند که طول انگشتان میتواند بینشی درباره تأثیرات قدرتمند هورمونی که پیش از تولد شکلگیری رشد انسان را هدایت میکنند، فراهم آورد.
