پژوهش جدیدی که بر اساس دادههای صدها هزار نفر انجام شده، نشان میدهد عوامل ژنتیکی ممکن است تا ۵۵٪ در تعیین طول عمر انسان نقش داشته باشند. این رقم بسیار بالاتر از برآوردهای قبلی است و نشان میدهد ژنها نقش اصلیتری در مقاومت در برابر بیماریها و پیری دارند. اگرچه سبک زندگی هنوز مهم است، اما تأثیر آن ممکن است کمتر از آنچه پیشتر تصور میشد باشد.
مطالعهای جدید نشان میدهد که تا ۵۵ درصد از تفاوت در طول عمر انسانها ممکن است به عوامل ژنتیکی مربوط باشد، عددی که بسیار بالاتر از برآوردهای پیشین است.
به نقل از HealthDay، این تحقیق که بر اساس دادههای وسیع مربوط به خانوادهها و دوقلوها انجام شده، نشان میدهد ژنها میتوانند نقش اصلی را در مقاومت بدن در برابر بیماریها و روند پیری ایفا کنند. محققان تأکید کردهاند که اگرچه سبک زندگی همچنان اهمیت زیادی دارد، اما تأثیر آن ممکن است کمتر از آن چیزی باشد که پیشتر تصور میشد.
این پژوهش توسط گروهی از دانشمندان بینالمللی به رهبری «دانشگاه استنفورد» و «دانشگاه واشنگتن» انجام شده است و دادههای بیش از صد هزار نفر را از پایگاههای ژنتیکی و سوابق خانوادگی تحلیل کرده است. یافتهها نشان دادند که برخی از ژنها با طول عمر بیشتر و سلامت کلی بدن ارتباط مستقیم دارند. بهویژه ژنهای مرتبط با ترمیم سلولی، عملکرد سیستم ایمنی و پاکسازی سلولهای آسیبدیده نقش تعیینکنندهای در فرایند پیری دارند.
پژوهشگران میگویند شناخت این ژنها میتواند راه را برای درمانها و مداخلاتی باز کند که سرعت پیری را کاهش دهند یا حتی برخی از آسیبهای ناشی از آن را بازگردانند. در عین حال، آنان هشدار دادهاند که عوامل محیطی همچنان میتوانند باعث فعال یا غیرفعال شدن برخی ژنها شوند؛ به همین دلیل، تغذیه مناسب، ورزش منظم و مدیریت استرس هنوز هم اجزای حیاتی یک زندگی سالم باقی میمانند.
به باور کارشناسان، نتایج این تحقیق میتواند دیدگاه ما درباره مفهوم «پیری سالم» را تغییر دهد. طول عمر ممکن است در ژنها کدگذاری شده باشد، اما اینکه این ژنها چگونه بروز پیدا کنند، تا حد زیادی به انتخابهای روزمره ما بستگی دارد