در سال ۱۷۵۷ میلادی، سندی با امضای J. Shakespeare در خانه خانوادگی شکسپیر کشف شد که برای سالیان طولانی به ویلیام نسبت داده نمیشد، بلکه آن را متعلق به پدر او، جان، میدانستند.
یک پژوهش نشان میدهد که این سند به احتمال فراوان به قلم خواهر ویلیام، جوآن، نوشته شده است.
در تاریخنگاری میراث ویلیام شکسپیر، چرخشی رخ داده که از بسیاری از نمایشنامههای خود این شاعر و نمایشنامهنویس نیز دراماتیکتر به نظر میرسد. در سال ۱۷۵۷ میلادی، یک نفر در تیرهای سقفی خانه شکسپیر سندی مذهبی پیدا کرد. مورخان طی سالیان متمادی این سند را که با امضای J. Shakespeare همراه بود، به جان شکسپیر، پدر ویلیام، نسبت میدادند.
با این حال، پژوهشی منتشرشده در نشریه Shakespeare Quarterly از سوی پژوهشگران دانشگاه بریستول ادعا میکند که جان در واقع نویسنده این سند مورد بررسی نبوده است. به گفته پژوهشگران، نویسنده واقعی خواهر کوچکتر و نسبتاً ناشناخته ویلیام، جوآن شکسپیر هارت، بوده؛ زنی که نام او تنها در ۷ سند باقیمانده از دوران زندگیاش ذکر شده است. متیو استگل، نویسنده این پژوهش، اظهار داشت:
«در این سند که بهطور گسترده به رسالهای مذهبی ایتالیایی از قرن ۱۷ با عنوان The Last Will and Testament of the Soul ارجاع میدهد، نویسنده متعهد میشود که مرگی نیکو به عنوان یک کاتولیک داشته باشد. اگر نویسنده واقعاً جان شکسپیر میبود، که تا زمان مرگش در سال ۱۶۰۱ پروتستانی معتقد باقی ماند ، این امر نشاندهنده تغییر بنیادین در باورهای او و حاکی از زندگی پنهانی در دورهای میبود که وفاداری مخفیانه به کلیسای کاتولیک در انگلستان دوره الیزابتی میتوانست خطرناک باشد. به همین دلیل، بسیاری از کارشناسان احتمال جعلی بودن این سند را مطرح کرده بودند.»
با این حال، استگل در این پژوهش با بهرهگیری از بایگانیهای اینترنتی، نسخههای اولیه The Last Will and Testament of the Soul را به زبان ایتالیایی و ۶ زبان دیگر شناسایی کرد و به این نتیجه رسید که سند مورد بحث تنها میتوانسته پس از مرگ جان شکسپیر نوشته شده باشد. در نتیجه، تنها گزینه دیگر با نام J. Shakespeare، جوآن بود.
جوآن که ۵ سال از ویلیام کوچکتر بود، ۳۰ سال پس از مرگ برادرش زنده ماند و سالیان طولانی در همان خانه خانوادگی سکونت داشت. خود ویلیام شکسپیر نیز شخصیتی رازآلود بود.
شکسپیر از ۱۵۶۴ تا ۱۶۱۶ زیست و سالهای آغازین زندگی او در هالهای از ابهام قرار دارد. شکسپیر به پرهیاهو بودن شهرت نداشت؛ بلکه هالهای از رمز و راز پیرامون خود حفظ میکرد و از گمنامی نسبی که زندگی در استراتفورد فراهم میساخت لذت میبرد. پس از ازدواج با آن هتوی و تولد فرزندانشان، در سوابق تاریخی او فاصلهای ۷ ساله دیده میشود که به سالهای گمشده معروف است.
گمانهزنیها درباره سالهای گمشده ویلیام شکسپیر گسترده است؛ برخی احتمال میدهند به دلیل اتهام شکار غیرقانونی مخفی شده باشد، در حالی که نظریههای مستندتر حاکی از آن است که در لندن بهعنوان بازیگر و نمایشنامهنویس امرار معاش میکرده. با وجود این دوره ابهام، شهرت او از رهگذر شعرها و نمایشنامههایش شکوفا شد.
شکسپیر بهعنوان عضوی برجسته از گروه نمایشی Lord Chamberlain’s Men، یکی از نامدارترین گروههای تئاتری لندن، در حرفه خود سرمایهگذاری کرد و موفقیت مالیاش به او امکان داد خانه New Place، یکی از بزرگترین خانههای استراتفورد، را خریداری کند.
در همین حال، جوآن در خانه خانوادگی شکسپیر سکونت داشت. تیرهای سقف آن خانه به خزانهای برای نوشتههای مذهبی الهامگرفته از متون ایتالیایی او بدل شد.
